Αυτόν το πρώτο μήνα της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ομολογουμένως, παρατη-ρείται μια 'επιθετική' εξωστρέφεια της χώρας σε συνδυασμό με έντονη κινητικότητα σε καίρια θέματα της εξωτερικής πολιτικής όπως η ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων και η επανένωση της Κύπρου. Η κινητικότητα και η άρση της αυτοθελούς διπλωματικής απομόνωσης της χώρας από μόνες τους φυσικά είναι θετικές αλλά η ουσία έγκειται στο αποτέλεσμα.Ειδικότερα στο θέμα της Κύπρου η κινητικότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής συνοδεύεται από διακριτική σύμπραξη (πιθανόν και πίεση) των Ευρωπαίων και της Αμερικής και από απρόσμενα 'φιλικά' (κατ' ευφημισμό τουλάχιστον) ανοίγματα της Τουρκίας. Ξαφνικά προέκυψε μια διάχυτη αισιοδοξία σε κύκλους του εσωτερικού και του εξωτερικού ότι είναι δυαντή η λύση του Κυπριακού μέχρι το 2012. Τώρα από που προκύπτει αυτή η αισιοδοξία είναι δύσκολο να το καταλάβει κάποιος που δε συμμετέχει στα κέντρα αποφάσεων. De facto οδηγεί σε αναγνώριση εξουσιών σε ένα κράτος που δεν αναγνωρίζουμε.
Και στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων πάντως ο Παπανδρέου έχει αφενός εκδηλώσει πρόθεση να το επιλύσει σχετικά άμεσα και αφετέρου έχει επανεκκινήσει προσέγγιση με την κυβέρνηση του κρατιδίου. Σαφώς και κάποια στιγμή πρέπει να επιλυθεί αλλά προσωπικά (και παρά την εμπειρία του στα θέματα εξωτερικής πολιτικής) δε θεωρώ τον Γιώργο Παπανδρέου ιδιαίτερα μαχητικό σε εθνικά θέματα. Περισσότερο προς μετριοπαθή-διαλλακτικό (ακόμη και για αυτονόητα) τον κατατάσσω. Σαφώς και δεν είναι της συνομοταξίας των προδοτών αλά Μπακογιάννη που ξεπουλάει τα πάντα προς ιδίον πολιτικόν όφελος αλλά και πάλι δε νομίζω ότι μπορεί να επιδείξει την απαιτούμενη πυγμή σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα. Πολύ λιγότερο ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών -που μοιραία θα γίνει σύντομα σκέτο Υπουργός Εξωτερικών-, Δημήτρης Δρούτσας.
Η Τουρκία από την άλλη, συνεχίζοντας την προκλητική συμπεριφορά αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, προσπαθεί εσχάτως να αναλάβει πρωταγωντιστικό ρόλο στην περιοχή και ειδικά στα Βαλκάνια, με απώτερο φυσικά στόχο-πόθο την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και τα πετρέλαια που φημολογείται ότι περιέχει. Ελπίζω πως δε θα τεθούν τέτοια ζητήματα στο τραπέζι των συνομιλιών με την κυβέρνηση όταν πραγματοποιηθεί (πιθανότατα μέσα στο 2010) συνάντηση Ερντογάν-Παπανδρέου.
Εν αναμονή λοιπόν των εξελίξεων στα πρώτα βήματα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, μένει με ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε την πορεία του Παπανδρέου στα εθνικά θέματα. Η ιστορία πάντως έχει δείξει πως όταν επιλύονται σοβαρά εθνικά ζητήματα (και ειδικά όταν πρόκειται για συμβιβασμούς σε θέματα εθνικού συμφέροντος και κυριαρχίας), στο εσωτερικό της χώρα δημιουργείται μείζον αντιπερισπασμός που αφορά την οικονομία και τα εργασιακά δικαιώματα. Έτσι ώστε -κακώς- να τοποθετούνται στην πυραμίδα των προτεραιτήτων του λαού σε δεύτερη ή τρίτη θέση τα εθνικά θέματα. Ας ελπίσουμε το βραχυπρόθεσμο μέλλον να διαψεύσει τις ανησυχίες μας.
Και στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων πάντως ο Παπανδρέου έχει αφενός εκδηλώσει πρόθεση να το επιλύσει σχετικά άμεσα και αφετέρου έχει επανεκκινήσει προσέγγιση με την κυβέρνηση του κρατιδίου. Σαφώς και κάποια στιγμή πρέπει να επιλυθεί αλλά προσωπικά (και παρά την εμπειρία του στα θέματα εξωτερικής πολιτικής) δε θεωρώ τον Γιώργο Παπανδρέου ιδιαίτερα μαχητικό σε εθνικά θέματα. Περισσότερο προς μετριοπαθή-διαλλακτικό (ακόμη και για αυτονόητα) τον κατατάσσω. Σαφώς και δεν είναι της συνομοταξίας των προδοτών αλά Μπακογιάννη που ξεπουλάει τα πάντα προς ιδίον πολιτικόν όφελος αλλά και πάλι δε νομίζω ότι μπορεί να επιδείξει την απαιτούμενη πυγμή σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα. Πολύ λιγότερο ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών -που μοιραία θα γίνει σύντομα σκέτο Υπουργός Εξωτερικών-, Δημήτρης Δρούτσας.
Η Τουρκία από την άλλη, συνεχίζοντας την προκλητική συμπεριφορά αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, προσπαθεί εσχάτως να αναλάβει πρωταγωντιστικό ρόλο στην περιοχή και ειδικά στα Βαλκάνια, με απώτερο φυσικά στόχο-πόθο την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και τα πετρέλαια που φημολογείται ότι περιέχει. Ελπίζω πως δε θα τεθούν τέτοια ζητήματα στο τραπέζι των συνομιλιών με την κυβέρνηση όταν πραγματοποιηθεί (πιθανότατα μέσα στο 2010) συνάντηση Ερντογάν-Παπανδρέου.
Εν αναμονή λοιπόν των εξελίξεων στα πρώτα βήματα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, μένει με ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε την πορεία του Παπανδρέου στα εθνικά θέματα. Η ιστορία πάντως έχει δείξει πως όταν επιλύονται σοβαρά εθνικά ζητήματα (και ειδικά όταν πρόκειται για συμβιβασμούς σε θέματα εθνικού συμφέροντος και κυριαρχίας), στο εσωτερικό της χώρα δημιουργείται μείζον αντιπερισπασμός που αφορά την οικονομία και τα εργασιακά δικαιώματα. Έτσι ώστε -κακώς- να τοποθετούνται στην πυραμίδα των προτεραιτήτων του λαού σε δεύτερη ή τρίτη θέση τα εθνικά θέματα. Ας ελπίσουμε το βραχυπρόθεσμο μέλλον να διαψεύσει τις ανησυχίες μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου