Οι ερασιτέχνες Ιταλοί μαφιόζοι

Χρόνια τώρα περιμένω αυτόν τον ένα -όχι πολλούς, τον έναν- από τους 300 απατεώνες της Βουλής που θα τιμήσει τα παντελόνια που θα φοράει και αντί να γίνει κρίκος της αλυσίδας διαφύλαξης των συμφερόντων των επαγγελματιών πολιτικών-ληστών, θα καταγγείλει τα αίσχη τους δημόσια και θα προασπίσει τα συμφέροντα του λεηλατηθέντος ελληνικού λαού. Μετά την πτώχευση δε του ελληνικού κράτους σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, εκπαιδευτικό, πολιτισμικό και ηθικό), πλέον το απαιτούσα. Έστω ένα κύκνειο άσμα κρίσης εντιμότητας από κάποιον τους. Και ας τον απομακρύνουν με τον τρόπο τους τα υπόλοιπα λαμόγια από την πολιτική ζωή. Θα τον δικαίωνε η ιστορία ή ο λαός. 'Η ίσως και τα δύο. Αλλά φευ...

Εδώ έχουμε να κάνουμε με οργάνωση σπείρας την οποία θα ζήλευε και η φοβερή και τρομερή Ιταλική μαφία. Μιλάμε για μια ομερτά την οποία ούτε καν έχουν ονειρευτεί οι περίφημοι Νονοί της μαφίας. Ακόμη και στους κύκλους της μαφίας, ανά αραιά διαστήματα κάποιος δικός τους βρίσκεται να καταγγείλει και ν’ αποκαλύψει την παράνομη δράση τους. Οι δικοί μας βουλευτές τίποτα. Ομερτά μέχρι θανάτου, να καλύψουμε τα συμφέροντα μας και τις γενιές των απογόνων μας στους οποίους έχουμε εξασφαλίσει ζωή χαρισάμενη με τον κλεμμένο ιδρώτα του Έλληνα! Και ας βγαίνει ο ένας βουλευτής να επιτίθεται δήθεν στον άλλο δημόσια για τις αποφάσεις και τις πρακτικές του. Στάχτη στα μάτια του αφελή ελληνικού λαού. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή (διορισμοί συγγενών και φίλων σε Βουλή και άλλες υψηλόμισθες θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα, μίζες από αναθέσεις έργων πολλών εκατομμυρίων Ευρώ, αποφάσεις που θίγουν οικονομικά τους πάντες εκτός από τους ίδιους και την κλίκα τους) επικρατεί η απόλυτη σύμπνοια. Διακομματική συναίνεση και συνεργασία που οι προδότες δε πρόκειται να την επιτύχουν ούτε σε περίπτωση εισβολής ξένων στρατευμάτων στα πάτρια εδάφη και άμεσου συναγερμού λόγω απειλής εθνικής κυριαρχίας.

Πλέον όμως η κατάσταση έπιασε πάτο. Το πλοίο βυθίζεται. Όσους από αυτούς πρόλαβαν και έφυγαν νύχτα με «δανεικές» βάρκες, θα τους περιποιηθούμε όταν σώσουμε -μόνοι μας πλέον και εναντίον αυτών- το καράβι που λέγεται Ελλάς. Όσοι βρίσκονται ακόμη πάνω στο πλοίο και είτε προσπαθούν να φύγουν τώρα είτε προσπαθούν να αναμειχθούν με τους απλούς πολίτες επιβάτες τους οποίους οδήγησαν μαζί με το καράβι στο ναυάγιο, θα τα ζήσουν σε πραγματικό χρόνο. Ο Κακλαμάνης ήταν ο πρώτος. Η Διαμαντοπούλου ακολούθησε μόλις χθες. Ας περιμένουν υπομονετικά ένας ένας τη σειρά τους. Σαν το νερό στο καζάνι, ο ελληνικός λαός σιγόβραζε χρόνια τώρα. Πλέον το καζάνι είναι στο σημείο βρασμού. Η κοινωνική ειρήνη τελείωσε. Ο Έλληνας βγαίνει στους δρόμους και θα δώσει το δικό του πόλεμο εναντίον αυτών που τρώνε τα σωθικά του τόσα χρόνια τώρα. Μας το δίδαξαν άλλωστε αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες με τα λόγια του Δημοσθένη: «Πόλεμος ένδοξος, ειρήνης αισχράς αιρετώτερος».